Pierewaaien Scheveningen

Nieuwjaarswandeling: zondag 8 januari 2017

 Onder de foto's het uitgebreide verslag van Henk.

 

27 Foto's van onze vaste fotograaf John.

Als hiernaast niet de bedoelde fotoserie zichtbaar wordt kun je deze link nog gebruiken.

 

     

Klik op een foto als je de hele serie wilt zien; 
je wordt dan doorgelinkt naar "myalbum.com".
Daar kun je de foto's bekijken, downloaden, delen en ook nog 'liken'.
Heb je zelf foto's die je met ons wilt delen? Leuk! Klik hier om te zien hoe dat kan.

     
 

Henk was al vroeg aanwezig en maakte veel foto's van de omgeving voor de wandeling, natuurlijk ook van de wandeling, de vogels en de bloemen en de Nieuwjaarsborrel achteraf. Niet minder dan 187 bij elkaar.

Dit is de link naar de foto's

     
Henk schreef:    

Vandaag wat vroeger dan normaal op pad gegaan om een nieuwe begeleider in te
werken, verder wil ik graag de Pier nog even boven en onder overlopen en uiteraard
wat foto’s maken. Rijdend naar Den Haag is het mooi weer met een milde
temperatuur en weinig wind.
Op de snelweg is het druk en dit kan betekenen dat het op Scheveningen ook druk
is. Niets is minder waar! Op de boulevard en ook op de pier is het rustig. Kijkend
vanuit de bovenkant van de pier naar links en rechts is er op het strand nog ruimte
voor heel veel wandelaars, hardlopers, paardrijders en hondenbezitters. Er hangt wat
mist over het strand. Het reuzenrad draait, maar heeft weinig gebruikers en de Bungy
Jumping toren staat er werkeloos bij. Nu ook eens doorgelopen naar het voormalige
Van der Valk Hotel. Onderweg kom ik een bord behangen met briefjes tegen met
‘Wat zijn jouw wensen voor 2017?’ Heel veel briefjes met wensen zoals ik wil een
paard in 2017. Het voormalige hotel heet blijkbaar nu het Zuidereiland met bedrijven
zoals De Studio en Pier Zuid. Pier Zuid blijkt een restaurant te zijn. Hierna de
benedenverdieping van de pier doorgelopen. Hier wordt het steeds drukker met
horeca en allerlei andere bedrijfjes zoals een verhuurbedrijf van kantoorplekken op
de pier.
Om 11:45 meld ik mij bij de reeds aanwezige Pierewaaiers op de boulevard. Hierna
met elkaar naar de rode staalconstructie op het strand. Annemarie meldt zich ook en
haalt de wandelbijdrage op gevolgd door een flyer als dank. Alvorens te vertrekken
met 23 deelnemers worden de data verstrekt van het komende weer, zicht en eb en
vloed. Er is zon, maar dit is maar tijdeljk. Het zicht is ongeveer 2 kilometer. De voor
anker liggende schepen zijn zichtbaar, maar niet de windmolens. Ik had wat meer
deelnemers verwacht. Wellicht vanwege code oranje op zaterdag of wellicht
vanwege de schaatswedstrijden op televisie dat er wat minder deelnemers zijn. Aan
het weer ligt het niet, tijdelijk zonnetje, geen wind en niet koud.
Aanvankelijk in een rustig tempo onder de Pier door en via het harde
strandzandgedeelte naar de duindoorgang. Onderweg valt er veel te zien,
wandelaars, paardrijders, jongelui van de natuurvereniging IVN of KNNV bezig met
een net om de zee te bemonsteren. En verder enorme hoeveelheden schelpen van
Amerikaanse zwaardscheden en strandgapers. De laatste lijken op grote
zoetwatermosselen, beide horen hier eigenlijk niet thuis ofwel zijn exoten. Verder
wulken met soms heremietkreeftjes erin. En ook nog allerlei andere soorten
schelpen. Kijk maar op de foto’s! Verder ook grote aantallen zilvermeeuwen (jong en
oud) en kleine strandlopers. De laatste zijn altijd leuk om te zien. Ze lopen parmantig
over het strand alleen of met meerdere achter garnaaltjes en andere lekkernijen aan.
Wat de meeuwen precies aantrekt is niet helemaal duidelijk, maar het zou kunnen
zijn dat in het water flinke aantallen kleine zwaardscheden rechtop in het zand staan.
Wat ook maar blijft intrigeren zijn die schepen voor de kust. Ik meen dat ik het wel
eens eerder heb vermeld. Maar voor de kust van Scheveningen is een door
Rijkswaterstaat vastgelegd ankergebied voor schepen die een tijdje niet gebruikt
worden. De redenen zijn het wachten op orders en uit speculatieve overwegingen.

In zee is een surfer, staand op de surfplank, aan het peddelen. Verder ligt er op het
strand nogal wat hout en ook zwarte stukjes afgeronde turf weggeslagen van onder
het zand. Hie is vermoedelijk een flinke laag turf of veen aanwezig. Een restant uit
lang vervlogen tijden.
Na het bestijgen van de ‘Himalaya’ duindoorgang bereiken wij het eerste rustpunt.
De eerste snoepjes worden uitgedeeld die zoals altijd gretig aftrek vinden, tenminste
als het toffees zijn. De deelnemers komen gewoonte getrouw toch vaak weer uit de
buurt zoals Zoetermeer, Den Haag, Rotterdam en verder wat uitschieters zoals
Naarden, Utrecht en Amsterdam.
Wij gaan weer het duingebied Meijendel in waar het drinkwaterbedrijf Dunea
drinkwater produceert en onttrekt aan het duingebied. Somber is het in de duinen,
maar wel mooi en ruig zoals natuur kan zijn. Bij restaurant Meijendel blijkt het
behoorlijk druk te zijn. Na enig geduld staat mijn favoriete snack bruine baquette met
zalm weer voor mij.
Na een uur gaan wij weer op pad. Nu ik voorop met Annemarie. Onderweg stoppen
wij nog enkele keren voor een snoepje, voor de uitkijkduin en op de duindoorgang
naar het strand. Op deze laatste plek een mooi uitzicht op de voor anker liggende
schepen, produktieplatform en de bunkers van de Atlantikwal. Zelfs vanwege het
windmolenpark is zichtbaar en uiteraard ook de pier en het grote reuzenrad.
Hierna de trap weer af. Snel wat foto’s maken en over het harde gedeelte van het
strand terug naar de pier en de boulevard. Onderweg laat ik aan een paar
deelnemers nog zien hoe levende zwaardscheden rechtop in het zand staan. Verder
veel vogels en weer veel schelpen van de grote Amerikaanse zwaardschede.
Voor het eindpunt komen wij Jan tegen die ons tegemoet komt lopen. Op het
eindpunt bij de boulevard iedereen uitgenodigd voor de nieuwjaarsborrel waar de
meesten graag aan meedoen. In La Galleria is naast oudgediende Jan ook Corrie
even later aanwezig. Heel gezellig, nog een kort nieuwjaarspraatje gehouden en
vervolgens een toast op het nieuwe jaar en veel wandelplezier in 2017.
Tot de volgende keer en wel 26 februari a.s.
Groet, Henk de Koning